Angielski w hotelu: słownictwo i gotowe zwroty

Dwa problemy w jednym zdaniu. Brakuje to — po polsku „chcę się zameldować” to jeden czasownik ze „się”, bez łącznika, więc bezokolicznikowa partykuła znika. I brakuje uprzejmości: I want w recepcji brzmi żądająco, choć polskie „chcę” jest neutralne. I’d like to check in załatwia obie rzeczy naraz.

Polskie „Proszę o ręcznik” jest uprzejme, bo grzeczność niesie samo „proszę”. Angielski rozkaźnik Give me nie ma takiego bufora i zabrzmi opryskliwie — nawet z dodanym please. Uprzejmość wyraża tu konstrukcja pytająca: Could I get a towel, please?

Klasyka polskich błędów: brak przedimka. W polszczyźnie przedimków nie ma w ogóle, więc „Mam rezerwację” tłumaczy się odruchowo na I have reservation. Po angielsku rzeczownik policzalny w liczbie pojedynczej praktycznie zawsze potrzebuje określnika — tu a reservation, bo mówisz o jednej, nieokreślonej jeszcze dla rozmówcy rezerwacji. Ta sama reguła wraca przy a towel, a taxi, a double room.

Po polsku naturalny jest dopełniacz po rzeczowniku: „numer mojego pokoju”. Angielski w takich złożeniach woli rzeczownik przed rzeczownikiem: my room number. Konstrukcja z of nie jest błędna gramatycznie, ale w mowie brzmi ciężko i obco. Tak samo powiesz the hotel entrance, nie the entrance of the hotel.

Polski szyk jest swobodny, więc „Hasło do wi-fi gdzie?” da się zrozumieć. Angielski szyk w pytaniu jest sztywny: potrzebne jest słowo pytające i operator na właściwym miejscu — What is the Wi-Fi password? Skracanie pytania do samych rzeczowników działa po polsku, po angielsku brzmi jak notatka, nie jak pytanie.

Fałszywy przyjaciel działający w obie strony. Angielskie conditioner to odżywka do włosów — dokładnie jak polski „kondycjoner”. Urządzenie chłodzące to air conditioning (albo air conditioner), a w hotelowej rozmowie mówi się zwykle the air conditioning doesn’t work.

Tu wchodzi polski aspekt. „Idę się wymeldować” w polszczyźnie oznacza zamiar w najbliższej chwili, ale angielski present simple I go opisuje czynność powtarzalną, nie plan na teraz. Dosłowna kalka brzmi więc dziwnie i w dodatku sucho. W recepcji naturalna jest uprzejma prośba: I’d like to check out.